 |
Ey Şehid...!
Öyle bir Mücahiddin ki Sen,
Ölümü korkuturdu adımların.
Cesaret akardı vakarlı duruşundan.
Şehadet diye sayıklardın...
İki şeyi bilmezdin Sen:
Taviz vermeyi ve korkmayı...
İki şeyide iyi bilirdin Sen:
İmanı ve Cihad'ı..
Afganistan dağlarında kartal gibi olmayı düşledin.
Ve gidecektin..
Ama,
Karlı bir şubat günü,
Bir camii avlusunda,
Soğuk bir kurşunla yere çakıldı bedenin.
Ve...
Son dersini verip gittin..
Ama,
Andolsun sürecktir yolun Senin..!
Sen bizim yolumuzun aydınlığısın Ey Şehid..!
Bilesin ki Ey Şehidim..!
Senden sonra yine kanlara doyacak soğuk betonlar...
Ve o kanlardanda yeni laleler açacak.
Yeni Mücahidler haykıracak dünyaya :
ŞEHİD METİN YÜKSEL! YOLUN YOLUMZUDUR!!!
<<alıntı>>
|
|
