 |
Ortaokuldayken, sınıf arkadaşlarımdan birisiyle ciddi bir tartışmaya girdim.
Onun haksız olduğundan, kendiminse haklı olduğumdan emindim.
Ögretmenimiz bize cok iyi bir ders vermeye karar verdi. Bizi bütün sınıfın önüne çıkardı ve onu masanın bir tarafına, beni de diğer tarafına yerleştirdi.
Masanın tam ortasında yuvarlak bir nesne vardı. Siyah renkli bir nesne. O çocuga nesnenin rengini sordu.
Çocuk, ''Beyaz'' diye yanıtladı.
Söylediğine inanamadım, çünkü nesne siyahtı. Yeniden tartışmaya başladık,bu kez de nesnenin rengi hakkında. Öğretmen bu kez beni çocuğun yerine, onu da benim yerime geçirdi.
Ve bu kez bana nesnenin rengini sordu.
''Siyah'', yanıtını vermek zorundaydım, çünkü belli ki nesnenin bir tarafı beyaz, diğer tarafı ise siyahtı.
Öğretmenimiz o gün bana çok güzel bir ders verdi. Karşımdaki kişinin bakış açısını anlamam için, kendimi onun yerine koymam gerekiyordu.
Gerçeği biliyorum deme, "bir gerçeği" biliyorum de! Gerçekleri bakış açımız ve görüş limitimiz kadar algılarız. O halde daha fazla hoşgörü!
alıntı
|
|
