MESNEVİDEN HİKAYE


	Zamanın birinde bir padişah varmış.Bu padişah birgün bir kervanda gördüğü bir cariyeye vurulmuş.Onu satın almış ve saraya getirmiş.Cariyeyi hiç üzmemesine onu çok rahat yaşatmasına rağmen cariye aradan 6 ay geçmeden bir hastalığa tutulmuş.Öyle bi hastalık ki yüzü sararıp solmuş hastalıktan zayıflayıp kıl gibi kalmış.Padişah hemen ferman salmış;kim bu cariyeyi iyişleştirirse ona bütün mal varlığımı hibe edeceğim.Bir yığın kendine güvenen usta hekimler gelmiş,biz bunu iyileştiririz demişler ama şifanın kendi ellerinde değilde ALLAH ın elinde olduğunu unutuvermişler.Aradan günler geçmiş cariye günden güne kötüleşmeye başlamış padişahında gözleri sel gibi hiç durmadan akıp gitmiş.Sonra padişah o yangın halinde mescide koşup secdeye kapanarak 'ALLAHım ben bi dünya sevdasına kapılıp senden yardım dilemeyi unuttum' diyerek Rabbine yalvarmaya başlar o arada kendinden geçer ve uykuya dalar.Rüyasında bi pirin ona geleceğini ve cariyeyi iyileştireceğini görür.Artık padişah o hekimi beklemeye koyulur ve sonunda o hekim gelir,padişah ve hekim hemen birbirlerini tanımışlardır.Padişah bi hürmet bi saygı hekimin ayaklarına kapanır,ikramlardan ve hekimin istirahatından sonra hekim cariyenin karşısına çıkarılır.Hekim bakar araştırır sonunda cariyenin hastalığını bulur.Onun hastalığı beden değil gönül hastalığıymış.Bunu hemen padişaha söylemek istememiş.Tüm sarayı boşaltırmış içeride sadece cariye ve hekim kalmışlar hekim başlamış sormaya eski arkadaşlarını akrabalarını sormuş bu aradada hep eli kızın nabzındaymış bakalım hangisinin adı geçince heycanlanıcak onu bekliyormuş.Kız anlatmış anlatmış ama hiç birinde kızın nabzında bi değişiklik olmamış taki semerkandtaki o kuyumcudan bahsedinceye kadar...Kızın bi an nabzı hızlanmış yüzü kızarmaya başlamış hekim anlamış iyicene tarif ettirmiş kuyumcuyu sonra padişaha bu kuyumcuyu çağırmasını istemiş.padişah elçiler göndermiş kuyumcuya.Elçiler kuyumcuya gidip padişah sizi kuyumcu başı seçti sizin methiniz bizim oralara kadar geldi gibi bi yığın iltifatla kuyumcuyu padişaha getirmeye ikna ederler.Kuyumcu da eşini dostunu bırakır gelir padişahın yanına nerden bilecektir ki padişahın onun canına kasd ediyor olduğunu...Kuyumcu gelir padişahın karşısına çıkar padişah ona iltifatlar edip onu saraya yerleştirir cariyede sevdiğini görünce iyileşir eski haline gelir.Sonra hekim kuyumcuya bi şerbet yapar kuyumcu onu içer ve birden bütün gzelliği kaybolur çok çirkinleşir ve hasta olur.Cariye bunu görünce ona olan ilgisini kaybeder kuyumcu öyle hale gelir ki gözlerinden kanlı yaşlar gelmektedir ve sonunda da ölürcariye ise padişaha alışmış onunla mutlu olmauştur... MİSALLER Buradaki padişah asil olan ruhu taşımaktadır cariye ise kötü ve en aşağı mertebe olan nefistir.Padişah o asilliğini unutarak bi cariyenin peşinden koşmaktadır.Cariyeyi iyileştiren hekim mürşidi kamildir yalancı hekimlerin hepsi ise sahte mürşidlerdir.Kuyumcu ise nefsin arzuladığı dünya hevesleridir.Ruh bi mürşidi kamilden yardım alarak nefsini kontrol altına alır ve dünya heveslerinden vazgeçirir.

	Gönderen	Konu: MESNEVİDEN HİKAYE (Okunma Sayısı 156 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.