Bozdağlar’ın kara bitmeyen özlemi


	Bozdağlar’ın kara bitmeyen özlemi GÜLİZ KARAOĞLAN Dağların çağrısına bir kez karşılık verdin mi bırakmaz peşini... Özgürlüğün en gerçeğinin dağlarda olduğunu, sazını eline alan ozanın, en güzel bestelerini dağlara karşı yaptığını... Hele bir de aşık olabilecek kadar yürekli bir dağın çağrısına kulak vermemek hiç olur muydu... Bozdağlar, efe dağların efesidir, yöreye efelik ruhunun bu dağlardan aşılandığı söylenir... İnsani özelliklerin de atfedildiği bu dağın, karşısındaki dağa aşık olduğunu, bulutlarla haber, rüzgarlarla karşı dağlara koku yolladığı bilinirmiş... Burası çağrısını hissettiğim Bozdağlar’ın, bir misafir gibi eteklerinde ağırladığı Bozdağ... Bozdağlar’ın en yüksek tepesine kurulmuş şirin bir yerleşim yeri. Kara hasret İzmirlilerin özlemini dindirecek kadar soğuk, yazın sıcaklarında da birçok İzmirli ve Manisalıya bir yayla görevi görecek kadar serin bir yer Bozdağ... Bembeyaz adına yakışır bir şekilde karşılıyor beni Bozdağ... Sabahın ilk ışıklarıyla pırıl pırıl yanan kar elmasları, dağ kokusu ve yüzünüzü ısıtan güneşle, kışın çilesini unutturan karın zarafetini yansıtan bir yer Bozdağ ve Bozdağlar... Gediz ve Küçük Menderes vadileri arasından hafif bir yay çizerek çıkan Bozdağlar, iki ırmağı besleyen akarsularla arasından uzanıyor... Dağın zirve noktası İzmir’e kısmet... Zaman zaman kar kalınlığı 3 metreyi buluyor. Çok farklı özelliklere sahip Bozdağ, İzmir’in yaylası konumunda. İzmir 40 dereceyken Bozdağ yaylası 25 dereceyi gösteriyor. Bu da civar ilçelerden fazlasıyla rağbet görmesini sağlıyor. Yeşil ve beyazın buluşma noktası Beyazlar içinde, şirin bir köy havasında Bozdağ. Aslında belde olan ama köy sıcaklığını fazlaca hissettiren bir yer. Her yer baştan başa yüzyıllık çınarlar, meşe ve çam ağaçlarıyla örülü. Yıllar önce büyük bir yangın atlattığı için tarihî hiçbir yapıya sahip değil. Ama evlerin mimari özelliklerine bir tarih yansımış gibi... Çevreyi tanıma turunda karşılaştığım çamların içinde gizli parkta oturup biraz soluklanıyorum. Çok sıradan gibi görünen bu parkın aslında Fatih Sultan Mehmet’in şehzadeyken ders çalıştığı park olduğunu öğreniyorum. Hâlâ onun döneminden kalan çam ağaçlarıyla hayatiyetini sürdürüyor park... Huzur varsa, işte budur diye düşündüren bir beyazlık ve sessizlik söz konusu... Sadece park değil, her yer sessiz, teknoloji seslerinden arınmış... Dört mevsimi de hakkıyla yaşayan bir yer... Burası ‘Diyar-ı kumpir’ olarak da anılıyor... Her yerde patates tarlaları var… Türkiye’nin en büyük ve en lezzetli patatesleri burada yetişiyor. Brokoli ve fasulye de bolca var. Gece gündüz arasındaki sıcaklık farkının fazla olması sebzelere ve meyvelere lezzet olarak da yansıyor. Burada yetişen fasulyeyi ıslatmadan pişirebilirsiniz. Efelerin efesi Bozdağ Bozdağ turumuzu tamamladıktan sonra, başı dumanlı zirvesine, yanından geçen bulutların takıldığı Bozdağlar’daki kayak tesisine çıkmaya vardık... Gökyüzünün maviliğiyle Bozdağ beyazlığı kucaklaşmış... Bozdağ’ı, mutlaka boz dağken görün… Eğer mevsimi tutturamazsanız, boz değil de, yemyeşil bir dağla karşılaşabilirsiniz... Dar yollar kıvrıla kıvrıla tırmanıyor... Sis bulutlarının arasından geçiyoruz. Arada durup arkama bakıyorum... Yola paralel uzanan uçurumlara bakınca kendimi gökyüzündeymiş gibi hissediyorum. Uçurumun dipsizliği ve korkularımı bir kenara bırakarak... Bu muhteşem bir Bozdağ panoraması... Yol tırmandıkça tırmanıyor... Yol uzun, Bozdağlar kendini anlatıyor... Mitolojik hikayelerini ve aşklarını... Tanrı Apollon lir çalmakta ustadır, Bozdağlar’da çobanlık yapan Marsyas ise flütte. Bu dağlara iki usta çalgıcı fazla gelir ve yarışmaya karar verirler. İki çalgıcı Bozdağ’ın Tanrısı Timolos ve Frigya kralı Midas önünde yarışırlar. Timolos’un Apollon’u birinci ilan etmesine karşı çıkarak güzel çalanın Marsyas olduğunu söyler... Ve tanrının hışmına uğrayarak iyi bir müzik kulağına sahip olmadığı için kulakları eşek kulaklarına dönüşür... Midas yaşam boyu bu eşek kulaklarıyla Bozdağlar’da yaşamını sürdür. Artık kayak tesisine ulaştık, sohbete ara verme zamanı gelmişti. Bozdağlar’ı artık dinlemek yerine, yaşamak ve hissetmek zamanıydı... Kayak severlere hitap eden, zirveden döne döne inen 4500 metrelik bir kayak pisti. Hemen yanında İzmir’i hatta Manisa’yı tepeden görebileceğin bir teleferik. Bu yükseklik yetmiyor gibi bir de teleferikle bulutlara dokunmak istiyorum. Teleferikle ilerledikçe Bozdağ büyüdü... Zirveye ulaştığımda her şeye tepeden bakıyorum, sadece bulutlar ve onlara yakın ben... Sıcaklık -20, dağın farklı bir yüzü, hatta hayatın bile farklı bir yüzü, bir kaçış düşü... Apollon’un lirinden gelen hüzünlü müziğini dağın yücelerinden duyabiliyorum... Bunları bilmeniz yetmez, gözlerinizle görmeniz ve hissetmeniz gerekir. Kent bağımlıları... Bu kaçışı başarabilir misiniz? Sevgiyle ve geziyle kalın... Nasıl gidilir? Kayak Merkezi Oteli: 544 09 09 Lavilla Pansiyon: 0 532 241 57 23 Irmak Pansiyon: 0 532 713 43 24, Nerede kalınır? İzmir’e 110 km uzaklıkta. İzmir’den Turgutlu ve Sart Harabeleri’nden 115 km.

	Gönderen	Konu: Bozdağlar’ın kara bitmeyen özlemi (Okunma Sayısı 24 defa)
0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.